کلاهبرداری بابانوئل

نوشته لورن کونگ جسن

۲۷ اکتبر ۲۰۲۶

A

ژانر: عاشقانه معاصر، معمایی/هیجان‌انگیز، عاشقانه

A

ژانر: عاشقانه معاصر، معمایی/هیجان‌انگیز، عاشقانه

موضوع: تعطیلات، فرصت دوباره

کهن‌الگو: پلیس/کلانتر، قهرمانان متنوع

این نقد مهمان توسط لیزا ارائه شده است! لیزا، از علاقه‌مندان قدیمی رمان‌های عاشقانه و از مفسران پرکار SBTB، یک منتقد کوییر لاتین با زبانی تند و نظرات فراوان است. او اغلب در All About Romance و Women Write About Comics، جایی که عضو هیئت تحریریه است، نقد می‌نوشت و می‌توانید او را در توییتر با نام @thatbouviergirl دنبال کنید. در آنجا، او نقدهای خوب، نظرات صریح صنعتی و تفاسیر متفکرانه را به اشتراک می‌گذارد، زمانی که در جستجوی شغل آزاد بعدی خود نیست.

نیویورک، زمان کریسمس، و یک معمای هیجان‌انگیز در کتاب فوق‌العاده سرگرم‌کننده «کلاهبرداری بابانوئل» در هم تنیده شده‌اند، که در ابتدا بسیار شدیدتر از آنچه انتظار داشتم به نظر می‌رسید. در حالی که بر اساس جلد کتاب، نوید یک اوقات خوش و سبک را می‌دهد، اما اکشن از همان فصل اول آغاز می‌شود و تا پایان ادامه می‌یابد. با این حال، همه چیز شدت نیست: «کلاهبرداری بابانوئل» که به درستی با شوخ‌طبعی متعادل شده است، همچنین به طرز دردناکی خنده‌دار و شیرین عاشقانه است – کتابی که هنگام خواندن آن احساس فوق‌العاده‌ای به من دست داد. این کتاب در نهایت یکی از بهترین کتاب‌هایی بود که در تمام سال خوانده‌ام و به طرز ماهرانه‌ای تنش عاشقانه، تعلیق خوب و یک خط داستانی سرگرم‌کننده و کمی احمقانه را ترکیب کرده است.

مامور اف‌بی‌آی با نام شگفت‌انگیز اسکارلت پین، یک شعر تهدیدآمیز و مرموز دریافت کرده است که ادعا می‌کند کنوانسیون نمادین بابانوئل شهر نیویورک را نابود خواهد کرد و از او می‌خواهد که با لباس خانم کلاوس در راکفلر سنتر حاضر شود. با وجود اینکه قرار است در تعطیلات باشد، او این کار را انجام می‌دهد، درست زمانی که ستاره بالای درختی در نزدیکی پیست اسکیت نمادین مرکز منفجر می‌شود. در هرج و مرج پس از آن، اسکارلت مجروح می‌شود — و کسی نامه دیگری برای او می‌فرستد. تیم او را «بابانوئل سادیست» می‌نامند و باید او را از نابودی این رویداد بازدارند.

مامور اف‌بی‌آی، ناتان لامبروس، به تازگی از یک مأموریت مخفی دو ساله بازگشته است. یک سال قبل از آن مأموریت، او رابطه خود را با اسکارلت به پایان رسانده بود و قلب او را شکسته بود. در اداره، هر دوی آنها از اینکه به پرونده بابانوئل سادیست اختصاص داده شده‌اند، ناراحت هستند. هر دو از کریسمس متنفرند و اوضاع بین آنها از زمان جدایی، حداقل بگوییم، متشنج بوده است. با این حال، ناتان موافقت می‌کند که به صورت مخفیانه به عنوان بابانوئل در کنوانسیون بابانوئل شرکت کند تا سعی کند از دیگر الف‌های پیر و شاد محافظت کند و بفهمد چه کسی قصد دارد این کنوانسیون را تعطیل کند – و چرا اسکارلت را هدف قرار داده‌اند. این به طور طبیعی زوج سابق را در چیزی بسیار نزدیک‌تر به هماهنگی زمستانی که هیچ یک از آنها نمی‌توانستند تصور کنند، به هم می‌پیوندد. آیا جادوی فصل – و قدرت تجربیات نزدیک به مرگ – آنها را به هم نزدیک‌تر خواهد کرد؟

این کتاب مرا به یاد «جنایت شگفت‌انگیز سال» اثر الی کارتر انداخت، یکی از کتاب‌های مورد علاقه من در سال ۲۰۲۴، که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. «کلاهبرداری بابانوئل» سبک‌دل است اما داستانی به طرز شگفت‌انگیزی پیچیده و رضایت‌بخش دارد. بدون اینکه احمقانه باشد، خنده‌دار است، بدون اینکه فوق‌العاده جدی باشد، دارای چالش است و به گونه‌ای عاشقانه است که آن را به یکی از ده کتاب برتر سال برای من تبدیل کرد.

من عمیقاً اسکارلت و رابطه او با خواهران و همکارانش را دوست داشتم، که به عمق شخصیت او کمک می‌کند و او را انسانی‌تر نشان می‌دهد. او امیدوار بود که «روح کریسمس» را امتحان کند و شادتر باشد، اما نه – او همچنان از آن متنفر است. او بداخلاق و بامزه است و لبه‌ای دارد که او را باورپذیر می‌کند. او بسیار یادآور گریسی هارت ساندرا بولاک در «خانم کانیجنیالیتی» است. می‌توانستم تصور کنم که او استراتژی می‌چیند و با بهترین‌ها مبارزه می‌کند.

ناتان فقط می‌خواهد نشان خود را تحویل دهد و به زندگی ساده غیرنظامی خود ادامه دهد، اما نمی‌تواند آخرین پرونده را رد کند. بداخلاقی او با بداخلاقی اسکارلت مطابقت دارد و او نیز طعنه و حس شوخ‌طبعی مشابهی دارد که واقعاً او را به یک قهرمان دوست‌داشتنی و لذت‌بخش تبدیل کرده است. این دو در طول تحقیقات خود غرغر می‌کنند، اما هر دو سال‌ها تجربه میدانی با هم دارند، به این معنی که آنها به نرمی ابریشم با هم کار می‌کنند.

تعادلی در لایه‌های درگیری وجود دارد که از هر دو دیدگاه قابل درک است و زمینه زیادی برای آنها فراهم می‌کند تا به صورت شخصی روی آن کار کنند، در حالی که از تهدیدات مرگبار مرتبط با کریسمس فرار می‌کنند. جدایی آنها یک آشفتگی عاطفی به جا گذاشته است و پرداختن به آن سال‌ها بعد در حین کار با هم، پاکسازی را آسان نمی‌کند. این کمک می‌کند که آنها همکاران عالی دارند و گذراندن وقت با همه آنها در حین تلاش برای حل پرونده سرگرم‌کننده بود.

این یک سفر بسیار سرگرم‌کننده است و من واقعاً از دنبال کردن اسکارلت و ناتان در جزئیات مأموریت بابانوئل، و همچنین از طریق فلاش‌بک‌ها به پرونده‌های قبلی مشترکشان، لذت بردم. یک عنصر سرگرم‌کننده اضافی رقابت نیز وجود دارد: نیت در نهایت برای عنوان بابانوئل سال رقابت می‌کند و در واقع به یک ستاره شبکه‌های اجتماعی تبدیل سافت پی سی می‌شود. پرونده‌های گذشته آنها شوخ‌طبعی و شایستگی بیشتری را فراهم می‌کند، زیرا اسکارلت مهارت‌های خود را نشان می‌دهد و ناتان را از دردسر دور نگه می‌دارد.

من یک دختر هیجان‌انگیز هستم؛ از برنامه‌های جاسوسی مانند «برن نوتیس» و «الیاس» لذت می‌برم، جایی که دختران مبارزه می‌کنند و نام‌ها را به خاطر می‌سپارند، بنابراین این یک تجربه بسیار لذت‌بخش بود. نمی‌توانم به اندازه کافی تأکید کنم که ترکیب عاشقانه و تعلیق در اینجا چقدر خوب عمل می‌کند. این تعادل یک معجزه کامل است زیرا دستیابی موفقیت‌آمیز به آن بسیار دشوار است.

ممکن است لازم باشد با دقت به تغییرات دیدگاه بین ناتان و اسکارلت توجه کنید و به زمانی که روایت به عقب و جلو در زمان می‌پرد،

من یک کانال رادیویی آنلاین جدید در یوتیوب پیدا کرده‌ام که هنگام کار به آن گوش می‌دهم و بسیار دوستش دارم.

اگر می‌توانستم توضیح دهم که اتومبیل چرا این سبک خاص موسیقی برای مغز من کارساز است، خوشحال می‌شدم، چون واقعاً نمی‌توانم دلیلش را بفهمم. اما واقعاً تأثیرگذار است. این موسیقی بخش پرانرژی و بی‌قرار مغز من را آرام می‌کند و به من اجازه می‌دهد تمرکز کنم و آرامش پیدا کنم.

من واقعاً پخش زنده جدید «Lofi Teacher» با عنوان «موسیقی لوفای هاوس برای آرامش و لذت» را دوست دارم. واقعاً حس خوبی به من می‌دهد و آرامم می‌کند!

Lofi Teacher (دی‌جی سبیلو) بخشی از دنیای Lofi Girl است که داستان‌ها و حتی ساب‌ردیت مخصوص به خود را دارد.

شخصیت Lofi Girl با هدفون و در حال نوشتن در دفترچه‌اش، با گربه نارنجی‌اش کنار پنجره دیده می‌شود.

در آن سوی دره (که طرفداران آن را به شهر لیون فرانسه، به طور خاص منطقه Croix Russe، ردیابی کرده‌اند) Lofi Boy قرار دارد که در حین بازی‌های ویدئویی، موسیقی لوفای سینت‌ویو پخش می‌کند، در حالی که سگش در حال چرت زدن است. معرفی کانال سینت‌ویو با هیجان زیادی همراه بود و اگر در هر یک از این پخش‌های زنده شب باشد، می‌توانید پنجره‌های روشن آن‌ها را در پس‌زمینه ببینید. پنجره Lofi Boy آبی و پنجره Lofi Girl درخشان‌ترین زرد است.

دیده‌ام که معلمان در مورد نحوه استفاده از کانال‌های Lofi Girl در کلاس‌های درس خود صحبت می‌کنند، و چت در این پخش‌های زنده بسیار فعال است و مردم از این انیمیشن به عنوان نوعی کار موازی یا «همراهی کاری» استفاده می‌کنند.

و طبق گفته کانالشان، «تمام تصاویر و موسیقی در این ویدئو ۱۰۰٪ توسط هنرمندان بااستعداد انسانی ساخته شده‌اند، بدون استفاده از هوش مصنوعی. ما متعهدیم که آثار اصیل و دست‌ساز را برای لذت مخاطبانمان ارائه دهیم.»

آیا شما هم پخش‌های موسیقی‌ای دارید که دوست دارید به آن‌ها گوش دهید؟

ویدئوهای جمعه امیدوار است که آخر هفته شما پر از آرامش‌بخش‌ترین و دلنشین‌ترین صداها باشد.

آماده شو!

نوشته کریستی مالوری

۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ · انتشارات هاربرویو

«سکوئی»

ژانر: عاشقانه معاصر، عاشقانه

اطلاعات بیشتر ←

مشاهده صفحه اطلاعات کتاب

«سکوئی»

ژانر: عاشقانه معاصر، عاشقانه

موضوع: تفاوت سنی، دوستان تبدیل شده به عاشق، شهر کوچک

کهن‌الگو: ورزشکار، سرآشپز/علاقه‌مند به غذا/بارتندر، والد مجرد/سرپرست

گاهی اوقات، یک رمان عاشقانه به دستتان می‌رسد که به قدری دلنشین است که می‌خواهید آن را از بالای کوه‌ها فریاد بزنید. در حالی که این نقد را می‌نویسم، تا شروع فصل جهانی بیسبال تنها چند قدم فاصله داریم، پس چرا نگاهی به یک رمان عاشقانه با محوریت بیسبال و با ایده‌ای مرکزی بسیار شیرین و پر از شیطنت‌های مرتبط با بازی نیندازیم؟ این کتاب چند نقطه ضعف داشت، اما در کل از این نگاه کوچک به دنیای بیسبال واقعاً لذت بردم.

کارتر کوک رویای ستاره شدن در بیسبال را در سر می‌پروراند، اما باید با تیم «رد راک فلایرز» شروع کند. او در حال مبارزه برای بازگشت از مصدومیت‌های ناشی از یک تصادف رانندگی است و کاملاً مصمم است تا پس از دو سال توانبخشی، به دنیا ثابت کند که هنوز هم می‌تواند در لیگ اصلی بازی کند.

جین موریس، مادر مجردی که یک فرزندش در دانشگاه و دیگری در آستانه اتمام دبیرستان است، با طلاقی زشت و آشفته از یک بازیکن بیسبال شکست‌خورده به نام چاد دست و پنجه نرم می‌کند. او در تلاش است تا یک شیرینی‌فروشی در زادگاهش (که طبیعتاً «آماده شو!» نام دارد) افتتاح کند و با تیم فلایرز قراردادی دارد تا شیرینی‌هایش را در آنجا بفروشد و تبلیغ کند.

کارتر دوست قدیمی اوست، بنابراین وقتی می‌خواهد از دست همسر سابقش که بیش از حد به او نزدیک می‌شود خلاص شود، دروغ می‌گوید که کارتر قرار است به اتاق اضافی او نقل مکان کند. قرار است همه چیز موقتی باشد زیرا کارتر به دنبال جایی در یک تیم بزرگتر است. اما قلب، مثل همیشه، آنچه را می‌خواهد که می‌خواهد.

این یک رمان عاشقانه سرگرم‌کننده از نوع «دوستان تبدیل شده به عاشق» است که به خنکی و دلپذیری یک بعدازظهر اواخر تابستان است. «آماده شو!» لطیف و خنده‌دار است و در مورد شخصیت‌ها و انتخاب‌هایشان بسیار واقع‌بینانه عمل می‌کند. هم کارتر و هم جین در حال تجربه شانس‌های دوم خود هستند و دیدن دو شخصیتی که پس از تحمل رنج‌های زیاد، رها می‌شوند و از زندگی لذت می‌برند، فوق‌العاده است. همچنین، آفرین، یک رمان عاشقانه با محوریت زن مسن‌تر! واقعاً وقتش بود.

این یک رابطه سالم و محکم است و من از تماشای پیشرفت آن بسیار خوشحال بودم. ویا بلاگ و جزئیات! بسیار مجذوب شدم که قهرمان داستان به قهرمان زن کمک کرد تا پس از اتفاقاتی که در آشپزخانه آنها افتاد، سطح محل کارش را دوباره استریل کند (چند بار قهرمانان زن و مرد در آشپزخانه‌های تجاری بدون شستشو کارهای ناپسند انجام داده‌اند؟). آنها ارتباط بسیار خوبی دارند و همیشه دیدن شکوفایی یک رابطه عاشقانه که از دوستی شروع می‌شود، عالی است.

تضاد در اینجا بسیار واقع‌بینانه و بالغانه است. انسان به خاطر رابطه جنسی خوب و عاشقانه فوق‌العاده، از آرزوها و رویاهایش دست نمی‌کشد، و او هنوز می‌خواهد به لیگ اصلی بیسبال بازگردد و او هنوز می‌خواهد یک فرد مستقل باشد.

همچنین از گذراندن وقت با هم‌تیمی‌های کارتر و همکاران و خانواده جین لذت بردم. همه چیز واقعی به نظر می‌رسید و همه چیز لبخند بر لبانم آورد. من افراد زیادی شبیه اینها را می‌شناختم، به بازی‌های بیسبالی شبیه اینها رفته بودم. حتی داستان فرعی تلاش کوچکترین پسر جین برای ورود به یک تیم حرفه‌ای نیز از نظر احساسی جذاب بود.

داستان کارتر به همان اندازه داستان جین برایم جذاب بود: هر یک از آنها چیزی برای اثبات به دنیا دارند، و امیدی وجود دارد که سرانجام بر مشکلات غلبه کرده و به خواسته‌هایشان برسند. این داستانی در مورد بازسازی زندگی است، نه فقط رابطه عاشقانه، و هر دو فرصت پیدا می‌کنند تا رشد کنند و با دنیایی روبرو شوند که بیش از کمی برایشان دشوار بوده است.

چه رمان عاشقانه سرگرم‌کننده‌ای، چه داستان عالی‌ای — و چه زمان لذت‌بخشی. «آماده شو!» یک برنده واقعی است.

این نقد مهمان توسط لیزا نوشته شده است! لیزا، از علاقه‌مندان قدیمی به رمان‌های عاشقانه و از مفسران مکرر SBTB، منتقدی لاتین‌تبار و کوئیر با زبانی تند و نظرات فراوان است. او به طور مکرر در All About Romance و Women Write About Comics، جایی که از اعضای ثابت است، نقد می‌نوشت و می‌توانید او را در توییتر با @thatbouviergirl دنبال کنید. در آنجا، او نقدهای خوب، نظرات قاطعانه صنعتی و تفسیرهای متفکرانه را به اشتراک می‌گذارد، زمانی که مشغول جستجوی شغل آزاد بعدی نیست.

این کتاب از طریق:

مشاهده صفحه اطلاعات کتاب

ران‌های کاملاً بسته

اثر هیلی فلمینگ

۲۱ جولای ۲۰۲۶ · انتشارات دیال پرس

خرید →

B+

ژانر: عاشقانه معاصر، عاشقانه

اطلاعات بیشتر →

مشاهده صفحه اطلاعات کتاب

B+

ژانر: عاشقانه معاصر، عاشقانه

موضوع: فرصت دوباره

کهن‌الگو: شخصیت دارای ناتوانی، همسایه/هم‌خانه

این نقد مهمان توسط جین نوشته شده است! جین معتقد است که رمان‌های عاشقانه سرانجام به او کمک کردند تا تصورات غلطی را که در مورد جنسیت و هویت با آن‌ها بزرگ شده بود، برطرف کند. او فقط آرزو می‌کند که کاش زودتر با کلمه «دمی‌سکسوال» آشنا می‌شد! او و سارا در قسمت ۶۵۸ پادکست درباره شیوع رابطه جنسی دخول‌محور در رمان‌های عاشقانه صحبت کردند. جین رمان‌های فانتزی عاشقانه آرامش‌بخش می‌نویسد، مقالات علمی را ویرایش می‌کند و کلاس‌های نان‌پزی در کارولینای شمالی برگزار می‌کند. می‌توانید او را در بلواسکای با نام @ephemerily و آنلاین در janebuehler.com پیدا کنید.

وقتی درباره کتاب «ران‌های کاملاً بسته» اثر هیلی فلمینگ که قهرمان آن مبتلا به واژینیسموس یا اسپاسم عضلات کف لگن است، مطلع شدم، بسیار هیجان‌زده شدم. چند کتاب شخصیت‌هایی با اختلال عملکرد کف لگن داشته‌اند (اسمارت بیچز در سال ۲۰۲۳ یک لیگ توصیه در این زمینه داشت)، اما در این داستان، این وضعیت در مرکز توجه قرار دارد. این نیروی محرکه اصلی بیشتر درگیری‌ها است و همیشه در افکار اِما، قهرمان داستان، حضور دارد. او حتی با مجموعه‌ای از دیلاتورهای واژینال رنگارنگ خود، از لاوندر کوچک گرفته تا کبالت غول‌پیکر، که در ارزی ذهنش ظاهر می‌شوند تا او را مسخره کنند و ترس‌هایش را در طول کتاب تقویت کنند، مقابله می‌کند.

اِما در فلوریدا بزرگ می‌شود و با آمادگی برای شروع روابط با پسران وارد کالج در بوستون می‌شود. در اولین تجربه خود، وقتی «پسر جذاب کلاس اسپانیایی» انگشتش را داخل او می‌گذارد، درد شدیدی احساس می‌کند و ناخواسته زانویش به آلت تناسلی او می‌خورد. بنابراین، او به دنبال کمک می‌رود و در ۱۸ سالگی به واژینیسموس تشخیص داده می‌شود، اما به دلیل ترس، شرم و اجتناب، درمان فیزیوتراپی کف لگن یا استفاده از دیلاتورهایش را برای کاهش علائم ادامه نمی‌دهد. او امیدوار است که این وضعیت خودبه‌خود برطرف شود.

پس از کالج، اِما به فلوریدا بازمی‌گردد و به مدت پنج سال معلم می‌شود، سپس استعفا می‌دهد و به بوستون بازمی‌گردد تا در کافی‌شاپ دوستش جو کار کند، که داستان از همین‌جا آغاز می‌شود. اِما قول داده است که «بهتر عمل کند» و با وضعیت خود کنار بیاید، که با فیزیوتراپی کف لگن شروع می‌کند.

بنابراین، ما با او همراه می‌شویم در حالی که درمانگر به او تمرینات تنفسی و وضعیت‌های یوگا را برای آرامش کف لگن آموزش می‌دهد. او از آنچه یاد می‌گیرد در طول کتاب استفاده می‌کند، هر بار که تجربه‌ای دارد که باعث می‌شود عضلاتش منقبض شوند و درد ایجاد کنند، که حتی زمانی که چیزی داخل او نیست نیز ممکن است اتفاق بیفتد. حتی با وجود اینکه اِما (۱) تشخیص و (۲) دسترسی به متخصصان مختلف سلامت را دارد، کنار آمدن با وضعیتش هنوز دشوار است. پیشرفت کند است. من از اینکه او به طور معجزه‌آسا درمان نشد، قدردانی کردم.

یکی از بخش‌های دشوار شرایط کف لگن مانند واژینیسموس و ولوودینیا (درد در فرج) می‌تواند یافتن علت باشد. گاهی اوقات علت واضحی وجود دارد، مانند یک تجربه آسیب‌زا، اما گاهی اوقات به نظر می‌رسد که این وضعیت فقط وجود دارد. من دوست داشتم که اِما ایده روشنی از علت وضعیت خود نداشت. او والدینی مهربان و دوست‌داشتنی دارد که به نظر نمی‌رسد هیچ ایده مضری در مورد رابطه جنسی به او منتقل کرده باشند، و او ابتدا با هیجان به رابطه جنسی نزدیک می‌شود.

او به عنوان یک فرد آلو‌سکسوال به نظر می‌رسد، میل جنسی را احساس می‌کند اما قادر به عمل کردن به آن نیست. با توصیف تجربیات اِما به عنوان معلم در فلوریدا، مربوط به کتاب‌های ممنوعه، داستان اشاره می‌کند که منشأ واژینیسموس او ممکن است روان‌شناختی باشد، شاید تا حدی ناشی از آموزش جنسی ناکافی.

در حین خواندن، زیاد به تصورات غلط فکر کردم. حتی اگر اطلاعات دقیق به ما داده شود، می‌توانیم آن را اشتباه تفسیر کنیم، به خصوص به عنوان کودکان بی‌تجربه، و آن ایده‌های تحریف شده را به بزرگسالی منتقل کنیم. یا ممکن است چیزی به ما گفته شود، اما ما با تصاویری احاطه شده‌ایم که چیز دیگری به ما می‌گویند، و تصاویر تصویر بسیار قوی‌تری در ذهن ما ایجاد می‌کنند و آنچه به ما گفته شده است را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. من اغلب تعجب می‌کنم که چه چیزی می‌توانست در کلاس آموزش جنسی سال ۱۹۸۵ گفته شود تا من را در مسیر درست قرار دهد؟ حتی اگر کسی در آن زمان دانش این را داشت که بگوید: «برخی افراد به رابطه جنسی علاقه دارند و برخی دیگر نه، و عشق و رابطه جنسی دو چیز جداگانه هستند، بنابراین اشکالی ندارد اگر یکی را بخواهید و دیگری را نه»، آیا من این دانش را تا بزرگسالی حفظ می‌کردم، در حالی که هر عاشقانه ای که می‌دیدم به رابطه جنسی منجر می‌شد؟

صحبت از عاشقانه شد، در این مرحله، ممکن است تعجب کنید که آیا در این کتاب عاشقانه ای وجود دارد؟ بله! اِما در کالج دو دوست صمیمی پیدا می‌کند، هم‌اتاقی‌اش جو و همسایه خوابگاه سال اولش، هریسون، که کمی بعد از تجربه ناراحت‌کننده‌اش با پسر جذاب کلاس اسپانیایی با او آشنا می‌شود. اِما و هریسون به مدت چهار سال جدایی‌ناپذیر هستند، اما او همیشه از شکوفا شدن دوستی‌شان به چیزی بیشتر به دلیل وضعیتش اجتناب می‌کند، وضعیتی که نمی‌تواند خودش را مجبور کند به او بگوید.

چیزی باعث ایجاد شکاف بین این دو در پایان کالج می‌شود، و اِما هریسون را پشت سر می‌گذارد وقتی به فلوریدا فرار می‌کند. وقتی او برمی‌گردد، به طور تصادفی همسایه طبقه پایین او می‌شود، و تعاملات ناخوشایند زیادی در پی می‌آید در حالی که این دو برای بازسازی دوستی‌شان تلاش می‌کنند.

اغلب اوقات کتاب‌ها به دلیل داشتن درگیری مبتنی بر اطلاعات غلط که می‌توان با یک گفتگو آن را برطرف کرد، مورد انتقاد قرار می‌گیرند. و «ران‌های کاملاً بسته» عمدتاً در این توضیحات قرار می‌گیرد، با اِما که وضعیت خود را به دلایل مختلف ناقص مخفی نگه می‌دارد، مانند اینکه هریسون «شایسته بودن با کسی است که دوست داشتنش آسان است» یا ترس از اینکه اگر

لارا درخواستی مطرح کرده است که در ادامه می‌خوانید:

«در حال مطالعه کتاب «قفسه کتاب جین آستن» هستم و این موضوع کنجکاوی زیادی را در من نسبت به آثار کلاسیک ایجاد کرده است؛ حسی که حداقل یک دهه آن را تجربه نکرده بودم. بنابراین، درخواست من بسیار کلی است. کدام یک از آثار کلاسیک (به‌ویژه از نویسندگان زن که لزوماً جزو «کانون ادبی» نیستند) را توصیه می‌کنید؟ تنها یک شرط دیگر دارم: کتاب باید پایان خوشی داشته باشد. اوه، و ترجیحاً به صورت کتاب الکترونیکی در دسترس باشد، زیرا بودجه و موقعیت مکانی من اجازه جمع‌آوری کتاب‌های کمیاب را نمی‌دهد.»

سارا می‌گوید: «من در یک کالج زنانه در جنوب، رشته ادبیات انگلیسی می‌خواندم، بنابراین برنامه درسی «کلاسیک» من شامل بسیاری از نویسندگان گوتیک جنوبی بود. اودورا ولتی و فلنری اوکانر رمان‌های عاشقانه یا کتاب‌هایی با پایان خوش به معنای مورد نظر لارا ننوشتند، بنابراین واقعاً در حال تأمل هستم.»

نکته‌ای که در مورد آثار کلاسیک در کانون ادبی، یعنی «تعداد زیادی کتاب فستیوال فیلم از مردان سفیدپوست مرده»، وجود دارد این است که آن‌ها به شیوه‌ای که با درک ما از رمانس مطابقت داشته باشد، پایان خوشی ندارند. به عبارت دیگر، این‌ها دو ژانر بسیار متفاوت هستند.

بنابراین، من در اینجا کمی با مفهوم «کلاسیک» بازی می‌کنم.

آیا کتاب «آن شرلی از گرین گیبلز» را می‌توان یک اثر کلاسیک دانست؟ به نظر من بله، و پایان خوشی هم دارد. «قلعه آبی» حتی عاشقانه تر است.

الیز می‌گوید: «اتاقی از آن خود» اثر ویرجینیا وولف.

سارا: «اتاقی با چشم‌انداز» اثر ای. ام. فورستر، با انتخاب‌هایی به پایان می‌رسد که خوانندگان رمانس احتمالاً آن را یک پایان خوش می‌دانند (اگرچه اگر اپیلوگ منتشر نشده را بخوانید، خب، شاید بهتر است این کار را نکنید).

«آوریل دلربا» اثر الیزابت فون آرنیم، که داستان چهار زن را در یک ویلا در ایتالیا دنبال می‌کند.

«کنت مونت کریستو» و «سه تفنگدار» اثر الکساندر دوما – یک نویسنده مرد، اما با انتقام‌هایی فوق‌العاده رضایت‌بخش.

آماندا: «دوما یکی از معدود نویسندگان کلاسیکی است که به نظرم بیش از حد مورد ستایش قرار نگرفته است.»

سارا: «یک کتاب دیگر که احتمالاً در «قفسه کتاب جین آستن» ذکر شده است: «اولینا» اثر فنی برنی. من این کتاب را در دوره کارشناسی ارشد خواندم و وای که چقدر سرگرم‌کننده بود!»

این کتاب به صورت نامه‌نگاری نوشته شده و بسیار دراماتیک است!

تارا: «فکر می‌کنم «پاملا» اثر ساموئل ریچاردسون هم جزو این دسته قرار می‌گیرد، اگرچه از زمان دانشگاه آن را نخوانده‌ام.»

کری: «جین ایر» اثر شارلوت برونته. مانند هر اثر کلاسیک دیگری، در مورد مسائل مربوط به بیگانه‌هراسی، نژادپرستی، طبقه‌گرایی و ناتوان‌گرایی که در آن وجود دارد، آگاه باشید.

«زنان کوچک» اثر لوئیزا می آلکات.

این‌ها رمان عاشقانه نیستند اما پایان خوشی دارند: «شاهزاده خانم کوچک» اثر فرانسیس هاجسون برنت و همچنین «باغ مخفی» از همین نویسنده.

بسیاری از آثار دیکنز حداقل برای برخی از شخصیت‌ها پایان خوشی داشتند.

«آنتونیای من» اثر ویلا کاتر پایانی تلخ و شیرین داشت؛ همه در نهایت با وضعیت خود به آرامش می‌رسند و آنتونیا زندگی بسیار شادی دارد.

آیا شما هم آثار کلاسیک دیگری را توصیه می‌کنید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید!

هفته‌ای دیگر و مجموعه‌ای تازه از کتاب‌ها برای اضافه شدن به لیست مطالعه شما. از خواندن لذت ببرید، دوستان.

Elizabeth Hand, Unspeakable Things (Little Brown)

«این رمان تعلیق تاریخی جذاب، محدودیت‌های شور و اشتیاق را به یک زن جوان می‌آموزد… رمان ایرونی سنتر به یک تریلر سافیک مست کننده تبدیل می‌شود که سرشار از توصیفات شایسته دافنه دو موریه از کورنوال و مشاهدات دقیق درباره جامعه‌ای لذت‌جو در حال افول است. این یک لذت تاریک است.» – Publishers Weekly

Lucy Clark, You Let Me In (Atlantic Crime)

«این تریلر تاریک، آشفته و از نظر روانشناختی پیچیده… یک فضای جوی را ارائه می‌دهد که به سرعت از ایده‌آل به وحشتناک تغییر می‌کند؛ شخصیت‌های زنده و چندوجهی؛ داستانی پیچیده و پر از حدس و گمان؛ و ریتمی تپنده برای داستانی که خوانندگان را مبهوت خواهد کرد.» – Booklist

Adrian Van Young, Rough Beast (Black Lawrence Press)

«بلک متال، نئو-نوآر و طنز سیاه در هم آمیخته شده و چیزی به طرز شگفت‌انگیزی درخشان و جذاب را خلق کرده‌اند. ون یانگ برخی از شیطانی‌ترین تاریخ‌های موسیقی را می‌گیرد و آن را به یک رمان معمایی کاملاً آمریکایی (و یک پلی‌لیست عالی) تبدیل می‌کند.» – Jordan Harper

Jason Rekulak, Look What the Cat Dragged In (Flatiron)

«گارفیلد با بچه رزماری ملاقات می‌کند… کمیک استریپ‌های به طور فزاینده‌ای ترسناک و تصاویر چوبی وهم‌آور، زیرلایه‌های شوم داستان را برجسته می‌کنند، در حالی که شخصیت‌پردازی‌های گسترده رکولاک فضایی برای طنز ایجاد می‌کند. با داستانی که به نوبت دلپذیر، ترسناک و کمدی است، این یک سرگرمی خوب است.» – Publisher’s Weekly

Tara Goedjen, Please Enjoy Your Stay (Atria/Emily Bestler)

«یک تریلر گوتیک به خوبی اجرا شده… داستانی هوشمندانه و خودآگاه که هرگز به سمتی که خوانندگان انتظار دارند نمی‌رود.» – Publishers Weekly

Elizabeth Kostova, Mystery Play (Ballantine)

«کوستووا با بازگشت به دنیایی که برای اولین رمان پرفروش خود، «تاریخ‌دان»، خلق کرده بود، سبک داستان‌سرایی هنری جیمز را با داستانی با فضای فوق‌العاده و گوتیک‌گونه که شایسته بهترین آثار ام. آر. جیمز است، به طرز درخشانی ترکیب می‌کند. نتیجه یک تریلر آرام‌سوز و ماوراء طبیعی است که طلسم وهم‌آور خود را بر خوانندگان می‌افکند… این تریلر آرام ترسناک و به طرز مرگباری سرگرم‌کننده، هوشمندانه با اسطوره و افسانه دراکولا بازی می‌کند.» – Library Journal

Kat Dunn, Rottenheart (Zando)

«عشق فراتر از دوستی دو دوست دوران کودکی، ادت و سیسیلیا، زمانی که مادر ادت ناگهان می‌میرد، مورد آزمایش قرار می‌گیرد. در این اقتباس خلاقانه از «هملت» شکسپیر، عشق، غم، جنون، اسرار خانوادگی و شبح انتقام‌جو در داستانی که بخشی عاشقانه و بخشی وحشت گوتیک است، با هم برخورد می‌کنند.» – The New York Times Book Review

Ell Cosimano, Hannah Morrissey, Home for the Homicides (Minotaur)

«این یک داستان جنایی تعطیلاتی خنده‌دار و بی‌پروا است که کلیشه‌های رمانتیک تعطیلات را به تمسخر می‌گیرد اما پایان‌های خوش آنها را گرامی می‌دارد.» – Library Journal

Nneoma Ike-Njoku, The Water House (Summit)

«ترسناک و با فضای خاص… به رمان گوتیک پیچشی تازه و جذاب می‌بخشد.» – Paula Hawkins

Kevin Johnson, Twas the Night (William Morrow)

«اولین رمان کوبنده، سفری سریع به سمت کمدی-وحشت ناب… تغییرات سریع داستان، سطوح تهوع‌آور خون و خونریزی، توصیفات وسوسه‌انگیز از شیرینی‌ها و طنز غیرقابل انکار که با زمان‌بندی عالی ارائه شده، این کتاب را به یک لذت واقعی برای خواندن تبدیل می‌کند.» – Library Journal

توماس بابینگتون «بیب» لوی زندگی سختی دارد. او فقیر، مجرد و ساکن محله‌های فقیرنشین است. گروه‌های خیابانی محله‌اش او را مسخره می‌کنند. او هر روز صبح در اطراف دریاچه پارک مرکزی می‌دود، اما استقامت کافی برای اتمام ماراتنی که آرزوی بردنش را دارد، ندارد. با اینکه او دانشجوی دکترا در کلمبیاست، استادش به خوبی می‌داند که بیب فقط راه پدرش، یک مورخ نخبگان مشهور که به دلیل جلسات مک‌کارتی به خودکشی سوق داده شد، را دنبال می‌کند.

بیب نیازی به دنبال کردن گذشته ندارد. گذشته با یک مته دندانپزشکی به سراغ او می‌آید.

پنجاه سال پس از اکران، «مرد ماراتن» همچنان یکی از اعصاب‌خردکن‌ترین تریلرهای ساخته شده به شمار می‌رود. اعتبار آن حتی با استانداردهای بالای سینمای دهه ۱۹۷۰ نیز چشمگیر است. فیلمنامه‌نویس برجسته، ویلیام گلدمن، رمان خودش را اقتباس کرد. رابرت ایوانز، تهیه‌کننده که تازه دوران درخشانی را به عنوان رئیس تولید پارامونت پشت سر گذاشته بود، جان شلزینگر را برای کارگردانی استخدام کرد. شلزینگر برای «کابوی نیمه‌شب» اسکار کارگردانی را برده بود و می‌خواست روی اثری کار کند که همه بر سر جذابیت تجاری عظیم آن توافق داشتند.

ایوانز ادعا کرد که تیم برای هر نقش، بازیگر مورد نظر اول خود را انتخاب کرده است. این کمی اغراق هالیوودی است، اما درست است که فیلم بازیگران قدرتمندی دارد. داستین هافمن در نقش بیب، با حمایت روی شایدر، مارتا کلر، ویلیام دیوین، و با اجرایی که او را به نسل جدیدی از طرفداران سینما معرفی کرد، لارنس الیویه، ایفای نقش می‌کنند. حتی نقش‌های فرعی نیز توسط بازیگران نقش مکمل برجسته پر شده‌اند: مارک لارنس (از دو فیلم جیمز باند) و ریچارد برایت (هر سه «پدرخوانده») نقش آدم‌های شرور فیلم را بازی می‌کنند.

با وجود شهرت هافمن به عنوان یک ستاره سینما، الیویه بزرگترین دستاورد محسوب می‌شد. این بازیگر افسانه‌ای به دلیل مبارزه با مشکلات جدی سلامتی، نیمه‌بازنشسته شده بود. ترتیبات خاصی برای بیمه او باید انجام می‌شد. این ریسک نتیجه داد. الیویه برای بازی سرد و ترسناکش مورد تحسین قرار گرفت و نامزدی اسکار و جایزه گلدن گلوب را کسب کرد.

(از این به بعد داستان لو می‌رود. البته زیاد مهم نیست. «مرد ماراتن» به همان اندازه که یک داستان است، یک حس و حال است.)

دو مرد مسن، یکی آلمانی و دیگری یهودی آمریکایی، در یک بعدازظهر داغ منهتن با هم درگیر می‌شوند که به خشونت جاده‌ای و تصادفی مرگبار منجر می‌شود. این اتفاق مناسب است، زیرا خود فیلم برخوردی خشونت‌آمیز از ژانرها و کلیشه‌های محبوب دهه ۱۹۷۰ است: تریلر سیاسی پارانوئیدی، شیفتگی معاصر به شکار نازی‌ها، فیلم‌های انتقامی و زوال شهری خشن نیویورک.

آلمانی مسن در تصادف، برادر کریستین سل (الیویه) بود، یک پزشک و دندانپزشک بدنام نازی که اکنون در اروگوئه پنهان شده است. مرگ برادر، سل را مجبور می‌کند وارد ایالات متحده شود، به امید بازپس‌گیری ثروتی از الماس‌ها که سل از قربانیان اردوگاه‌های کار اجباری دزدیده بود. الماس‌ها و تمایل سل به افشای اطلاعات درباره نازی‌های دیگر به مقامات، مدت‌هاست که امنیت او را در یک توافق ناپایدار با یک آژانس دولتی مرموز ایالات متحده و پیک‌های مختلف تضمین کرده است. اما اکنون، حتی آن رشته‌های نازک اعتماد نیز از بین رفته‌اند. هر طرف به فکر خودش است.

مأمور مخفی پیچیده روی شایدر، با نام رمز سیلا، در پاریس با رابط‌های خود ملاقات می‌کند. به زودی مشخص می‌شود که کسی آنها را تعقیب می‌کند و هر حلقه از زنجیره را از بین می‌برد. سیلا به سختی جان سالم به در می‌برد و همکارش جین‌وی (دیوین) او را به ایالات متحده بازمی‌گرداند. اولین توقف سیلا آپارتمان برادر کوچکترش: بیب است. بیب هیچ اطلاعی ندارد که برادر محبوبش «داک» یک جاسوس است. اما او مشتاق است تا به داک در مورد تنها نقطه روشن زندگی غم‌انگیزش بگوید: یک رابطه عاشقانه جدید با یک زیبایی سوئیسی، السا (کلر).

تلاش برای توضیح بیشتر داستان فقط ما را به حفره‌های عمیق و تاریک می‌کشاند. راجر ایبرت «مرد ماراتن» را به عنوان یک تریلر مؤثر دانست، اما اشاره کرد که بیب «درگیر دسیسه‌ای چنان پیچیده است که نه او و نه فیلم هرگز آن را به طور کامل درک نمی‌کنند.»

کمی تعلیق ناباوری در همه جبهه‌ها کمک می‌کند. هافمن در اواخر سی سالگی به عنوان یک محقق نابغه ساده‌لوح کمی دشوار است. بازیگر به خوبی از این مانع آگاه بود. آمادگی شدید او، از جمله دویدن چندین مایل در روز، نتیجه داد. و شایدر، که طبق معمول در بازیگری و فیزیک خود بی‌نقص است، به نظر می‌رسد برای اینکه در کودکی با هافمن بوده باشد، خیلی مسن است، حتی اگر در زندگی واقعی فقط پنج سال بین آنها فاصله بود.

اینها ایرادات جزئی هستند، همانند هر شکایتی در مورد حفره‌های داستانی. فیلم به سادگی کار می‌کند. شلزینگر و گلدمن فیلم را با پیچش‌های کافی برای حفظ تعلیق و سرعت کافی برای عبور از چند نقطه دشوار پر کردند. صحنه‌های اکشن واضح و بی‌رحمانه هستند، با خشونت‌هایی که به ژانر جیالو نزدیک می‌شود. (ممکن بود حتی خشن‌تر باشد: واکنش‌های تماشاگران به نمایش‌های اولیه باعث شد شلزینگر قسمت‌های خونین‌تر را حذف کند.)

در تمام این مدت، شلزینگر و فیلمبردار کنراد هال پارانویای ما را تشویق می‌کنند. سایه‌ها شخصیت‌ها را به طور کامل می‌بلعند. ما نگاه‌های گذرا از غریبه‌هایی را می‌بینیم که آشکارا به قهرمانان ما خیره شده‌اند. موسیقی مایکل اسمال به فریادی از دوردست اشاره می‌کند.

گلدمن برای «بوچ کسیدی و ساندنس کید» جایزه اسکار را برده بود و به زودی برای «همه مردان رئیس‌جمهور» یکی دیگر را کسب می‌کرد. اما نوشتن فیلمنامه «مرد ماراتن» برای او مشکل‌ساز شد. بیشتر رمان او در افکار درونی شخصیت‌ها می‌گذرد. تنها یک صحنه برای گلدمن آسان بود که اقتباس کند، و آن بهترین صحنه فیلم است. جنایتکار جنگی سل باید در منطقه الماس نیویورک قدم بزند، در حالی که از هر طرف توسط یهودیان احاطه شده است. بسیاری از آنها به اندازه کافی مسن هستند که سل را مدت‌ها پیش، در شرایطی که هیچ‌کس نمی‌توانست فراموش کند، ملاقات کرده‌اند. هر چه سل جلوتر می‌رود، چشمان بیشتری را حس می‌کند که او را دنبال می‌کنند…

تیم تولید از مکان‌ها به خوبی استفاده کرد: محله آلمانی یورک‌ویل در نیویورک، آپارتمان بیب در هلز کیچن، حتی یک اعتصاب واقعی جمع‌آوری زباله در پاریس. لس آنجلس دو نمای بیرونی کلیدی